De gemeente Haarlemmermeer komt met een concept Nota van Uitgangspunten voor de verbouwing van Schiphol, een document dat moet aangeven wat de gemeente belangrijk vindt. Het is een logisch vervolg op een jarenlange machtsverhouding waarin Schiphol de gemeente onder druk heeft gezet, inclusief een megaclaim van honderden miljoenen euro’s als dwangmiddel.
Die claim hangt nog altijd als een zwaard van Damocles boven het gemeentehuis. In 2022 onthulde SchipholWatch hoe de luchthaven de gemeente Haarlemmermeer onder schot hield met een juridische dreiging van ongekende omvang.
Schiphol had een claim van honderden miljoenen euro’s in bezit gekregen via de overname van een vastgoedvennootschap. Die claim werd ingezet als intimidatiemiddel: een manier om een lokale overheid te dwingen de ruimtelijke regels opzij te zetten voor een bedrijf dat structureel buiten de wet opereert. De boodschap is helder: wie niet meewerkt, wordt financieel aangepakt.
Die geschiedenis is cruciaal om te begrijpen wat er nu gebeurt. De gemeente presenteert de nieuwe nota alsof autonoom en weloverwogen voorwaarden worden gesteld aan Schiphol. Maar in werkelijkheid is dit de reflex van een overheid die eerder is bedreigd en nu vooral wil voorkomen dat de megaclaim opnieuw wordt geactiveerd.
Er is geen milieuruimte
De gemeente schrijft dat Schiphol tot 2050 oudere gebouwen en wegen wil vervangen en de luchthaven geschikt wil maken voor grotere, stillere en schonere vliegtuigen. Dat klinkt weliswaar alsof Schiphol een normale initiatiefnemer is die binnen de regels opereert, maar Schiphol hééft geen geldige natuurvergunning, geen handhaafbare geluidsnormen en geen rechtsgeldige milieuruimte.
De Raad van State heeft dit keer op keer vastgesteld. De verbouwing die Schiphol wil, is geen modernisering, maar een poging om voortdurende overtredingen te verankeren in nieuw beleid.
Opmerkelijk is dat de gemeente nu alvast meewerkt aan een plan dat juridisch nog helemaal niet kan. Schiphol vraagt Haarlemmermeer om het omgevingsplan aan te passen, terwijl de onderzoeken die moeten aantonen of de verbouwing überhaupt mag, nog moeten worden uitgevoerd.
Economisch delict
Eerdere onderzoeken lieten zien dat Schiphol de natuurwetgeving structureel overschrijdt. Dat is zelfs een economisch delict waarop zware straffen staan. Toch kiest de gemeente ervoor om nu al voorwaarden te formuleren, alsof de juridische realiteit slechts een detail is dat later wel wordt opgelost. Dat is bestuurlijke vooringenomenheid: eerst de deur openzetten, daarna pas kijken of het mag.
Daar komt bij dat de gemeente bewust de kern van het probleem buiten de nota plaatst. Onderwerpen zoals het aantal vliegbewegingen en de vliegroutes vallen buiten de nota. Juist die onderwerpen bepalen de leefbaarheid, de gezondheid en de veiligheid van inwoners. Juist die onderwerpen bepalen of Schiphol überhaupt binnen de wet kan opereren. Door ze buiten de nota te houden, creëert de gemeente een kunstmatige scheiding.
De taal die de gemeente gebruikt, versterkt dat beeld. Haarlemmermeer zegt te streven naar een compacte en toekomstbestendige luchthaven. Dat is bestuurlijke codetaal. Compact betekent niet kleiner; het betekent efficiënter. Toekomstbestendig betekent niet minder; het betekent uitbreidbaar. En de zin dat Schiphol belangrijk is voor de regio is de klassieke mantra die al decennia wordt gebruikt om elke discussie over leefomgeving uit de weg te gaan. De gemeente durft Schiphol niet te toetsen op wat juridisch moet, maar alleen op wat economisch wenselijk wordt geacht – een reflex die na de megaclaim alleen maar sterker is geworden.
Nepparticipatie
In het najaar van 2026 mogen inwoners reageren op de conceptnota. Dat lijkt wel democratisch, maar de koers ligt al vast. De echte toetsing – stikstof, geluid, veiligheid – ligt bij andere overheden. Dit is inspraak zonder invloed, nepparticipatie, een ritueel dat vooral moet bevestigen dat de gemeente ‘luistert’, terwijl de richting al vastligt.
De kernvraag ontbreekt volledig: mag Schiphol dit überhaupt? Geen woord over de ontbrekende natuurvergunning. Geen woord over de overschrijding van geluidsnormen. Geen woord over de onrechtmatige groei van de afgelopen decennia. Geen woord over de handhavingsvacuüms die door de gemeente zelf worden versterkt. En vooral: geen woord over de megaclaim die de bestuurlijke ruggengraat van Haarlemmermeer al jaren verlamt.
De conceptnota biedt geen enkele bescherming van inwoners, maar is slechts een bestuurlijke truc om Schiphol te kunnen bedienen. De gemeente zegt dat Schiphol en de omgeving zich in balans moeten ontwikkelen, maar balans bestaat niet zolang de luchthaven structureel buiten de wet opereert en de gemeente weigert dat te benoemen. Dit document is geen Nota van Uitgangspunten. Het is een Nota van Uitvluchten – geschreven in de schaduw van een megaclaim die nooit had mogen bestaan.
Sla dit artikel op in uw favorieten
R.
Altijd al geroepen dat de Schiphol-groep een criminele bende is, netjes in het pak en een stropdas voor, mooie praatjes en heel veel geld. Zulke lui zijn doodgewoon witte boorden criminelen die zich laten ondersteunen door even zo criminele Zuidas advocaten.
Nederland een criminele bananenrepubliek met een koning als vliegende presentator van de KLM die ook in het zelfde schuitje rondvaart als die smeerlappen zoals hierboven genoemd.