Schiphol ligt op ramkoers met het Klimaatakkoord van Parijs. Terwijl de sector blijft mijmeren over ambities voor 2050, rekent een rapport van Transport & Environment uit wat het harde CO₂‑budget van de luchthaven is. De uitkomst is vernietigend.
Zonder bindende krimp is het resterende klimaatbudget al in 2037 volledig opgebruikt. Schiphol is de dominante klimaatvervuiler van de Nederlandse vliegindustrie. In 2025 verwerkte de luchthaven 68,8 miljoen passagiers en 477.552 vluchten, goed voor 95 procent van alle Nederlandse luchtvaartemissies.
Alleen al dat jaar kwam de directe uitstoot uit op 10,7 miljoen ton CO₂. Voor de periode tot 2050 heeft Schiphol een resterend koolstofbudget van 117 miljoen ton, gebaseerd op een CE‑Delft‑model dat ironisch genoeg in opdracht van Schiphol zelf is gemaakt. Het rapport van T&E laat zien hoe absurd die rekensom wordt zodra de groeiambities van directeur Pieter van Oord worden meegenomen.
Meer klimaatschade
Want Schiphol moet volgens hem groeien. Meer passagiers, grotere toestellen, een nieuwe pier, een opgepompte terminal. Het aantal vluchten zou rond de 480.000 blijven hangen, maar de klimaatschade stijgt juist door de inzet van zwaardere vliegtuigen.
De uitbreiding voegt tot 2050 ongeveer 30 miljoen ton CO₂ toe, gelijk aan drie volledige jaaremissies van alle vertrekkende vluchten uit Nederland. De totale uitstoot komt daarmee uit op 230 miljoen ton. Schiphol blaast zijn eigen klimaatbudget bijna twee keer op. Het rapport rekent het onverbiddelijk voor: het budget dat tot 2050 moet reiken, is al in 2037 volledig verbrand.
De sector blijft ondertussen doen alsof technologie het gat wel dicht. Schonere motoren, efficiëntere toestellen, duurzame brandstoffen – het bekende riedeltje. Maar T&E laat zien dat zelfs met alle verplichte SAF‑bijmenging en alle verwachte efficiëntiewinsten het gat gigantisch blijft. De groei van het verkeer vreet elke technologische winst op. Het rapport komt uit op één harde conclusie: Schiphol moet zijn uitstoot vanaf nu jaarlijks met ongeveer negen procent omlaag brengen. Alles daaronder is onvoldoende.
Bestuurlijke chaos
Deze analyse komt op een moment van bestuurlijke chaos. De Raad van State haalde in maart 2026 het besluit voor 478.000 vluchten onderuit omdat de juridische onderbouwing voor geluidreductie niet deugde. Het kabinet stelde een nieuw Luchthavenverkeersbesluit vast, maar er is geen juridisch plafond dat de uitstoot begrenst. De plannen voor een nationaal CO₂‑plafond per luchthaven, ooit aangekondigd in de Luchtvaartnota, zijn na de kabinetswisseling in het niets verdwenen. De overheid dreigt zijn eigen klimaatdoelen op te offeren voor de vliegindustrie.
Het rapport is in feite meer dan een waarschuwing. Het is te zien als een aanklacht tegen een overheid die weigert te reguleren en een sector die weigert te krimpen. Schiphol heeft geen tijd meer. Het klimaatbudget is geen advies, geen richtlijn, geen communicatiemiddel. Het is een grens. En die grens wordt in 2037 al overschreden als Den Haag blijft wegkijken en Van Oord mag doormodderen.
Sla dit artikel op in uw favorieten
Jan Bruinenberg
En na 2037 modderen ze gewoon door, omdat de rechtse politiek het prima vindt en de burger gewoon wil blijven vliegen.
Cynisch? Volgens mij realistisch…