Minister degradeert MRS‑advies tot een zienswijze

Het Ministerie van I&W presenteert het advies van de Maatschappelijke Raad Schiphol over het LVB als een gewone zienswijze, alsof de MRS slechts één van de 706 binnengekomen reacties is. Daarmee wordt niet alleen de positie van de MRS uitgehold, maar ook het hele idee van onafhankelijke maatschappelijke advisering.

In het document wordt de MRS niet behandeld als een wettelijk ingestelde adviesraad met een eigen opdracht, maar als een willekeurige indiener. De scherpe analyses van de MRS — over de ondeugdelijke belangenafweging, de te ruime grenswaarden, het falende toezicht en de misleidende MER‑referenties — worden in het stuk van I&W samengevat alsof het gaat om losse opmerkingen van burgers.

De passages waarin de MRS stelt dat het LVB groei tot 500.000 vluchten mogelijk maakt “zonder aangetoonde maatschappelijke noodzaak” worden in het overzicht weggemasseerd tot een neutrale constatering dat “de MRS stelt dat groei mogelijk wordt gemaakt”. De inhoudelijke lading verdwijnt, de politieke implicatie wordt geneutraliseerd.

Wegwuiven
Het ministerie doet hetzelfde met de kritiek op de MER. De MRS wijst er expliciet op dat de referentiesituatie onjuist is gekozen en dat de gezondheidseffecten onvoldoende zijn onderzocht. In het overzicht wordt dat teruggebracht tot een technische opmerking over “onvoldoende inzicht”, waarna het ministerie zichzelf geruststellend toevoegt dat de MilieuGezondheidsRisico-indicator van RIVM “onderdeel is van de belangenafweging”. De boodschap van de MRS — dat de MGR verouderd is en de gezondheidseffecten structureel onderschat — wordt zo geherformuleerd tot een detailopmerking die het ministerie naar eigen inzicht kan wegwuiven.

Het meest schrijnend is hoe het ministerie de rechtspositie van omwonenden wegschrijft. De MRS stelt dat de uitspraak van de rechtbank uit 2024 onvoldoende is uitgevoerd en dat de individuele bescherming niet is verbeterd. In het overzicht wordt dat gereduceerd tot een algemene “kritiek op de belangenafweging”. De juridische kern — dat het ministerie opnieuw een besluit neemt dat niet voldoet aan de vereisten van fair balance — verdwijnt uit beeld.

Democratisch onzuiver
Wat hier gebeurt, is pure politieke strategie. Door het advies van de MRS te presenteren als een zienswijze, ontneemt het ministerie de MRS haar institutionele gewicht. Een adviesraad die bedoeld was om de stem van de samenleving structureel te verankeren, wordt teruggezet in de rij van insprekers. Het ministerie hoeft zich dan niet te verhouden tot een onafhankelijk advies, maar slechts tot “reacties uit de samenleving”. Dat is democratisch onzuiver.

Het is bovendien een signaal aan toekomstige adviesraden: wie te kritisch is, wordt gedegradeerd. De MRS wordt zo niet alleen genegeerd, maar ook geherdefinieerd. De raad wordt niet gezien als een partner in beleid, maar als een ruisbron die moet worden geordend, geclusterd en geneutraliseerd.

Voor bewoners is de boodschap helder: zelfs een formele adviesraad met een wettelijke basis wordt door het ministerie behandeld als een hinderlijke factor zodra de inhoud te scherp wordt. De participatie‑illusie wordt opnieuw zichtbaar. De overheid vraagt om advies, maar accepteert het alleen als het past binnen de vooraf bepaalde beleidsruimte.

We staan weer aan de vooravond van belangrijke juridische procedures, onder meer tegen het Luchthavenverkeersbesluit. Dat kan alleen met uw steun. Doneer aub als u wat missen kunt.

Sla dit artikel op in uw favorieten