De jaarstukken 2025 van de Provincie Limburg laten een lastig maar inmiddels vertrouwd patroon zien: Maastricht Aachen Airport blijft een financieel moeras waarin miljoenen verdwijnen zonder dat er zicht is op herstel.
Terwijl het college van Gedeputeerde Staten blijft spreken over “transitie”, “toekomstbestendigheid” en “economische kansen”, tonen de cijfers iets heel anders: structurele verliezen, forse afwaarderingen en een deelneming waarvan de waarde sneller daalt dan de provincie kan bijstorten.
In 2025 werd opnieuw 9,4 miljoen euro in de luchthaven gestort, een agiostorting die voortvloeit uit het Statenvoorstel Transitie MAA uit 2022. Maar nog voordat het geld goed en wel is uitgegeven, moet de provincie alweer erkennen dat de waarde van de onderneming verder is ingezakt.
De jaarrekening meldt een afwaardering van 19,3 miljoen euro, waardoor de boekwaarde van de provinciale deelneming in Holding Businesspark Luchthaven Maastricht is gedaald naar slechts 14 miljoen euro. De provincie schrijft zelf dat “het verschil tussen boekwaarde en het eigen vermogen van de vennootschap op afzienbare termijn niet meer overbrugd kan worden”. Dat is ambtelijke taal voor: dit geld komt nooit meer terug.
Structureel
Het wrange is dat deze afwaarderingen geen incident zijn, maar een structureel onderdeel van het MAA‑beleid. Iedere keer dat de provincie geld bijstort, stijgt de boekwaarde op papier — en wordt diezelfde boekwaarde vervolgens weer afgewaardeerd omdat de luchthaven de beloofde prestaties niet haalt.
De jaarstukken leggen het mechanisme bijna terloops bloot: stortingen worden “periodiek afgewaardeerd, conform besluitvorming door PS”. Het is een financieel perpetuum mobile waarin publieke middelen verdwijnen zonder dat de onderliggende waarde ooit stijgt.
Daarbovenop komt een lange geschiedenis van subsidies. De provincie erkent dat er inmiddels 20,9 miljoen euro aan cumulatieve subsidies richting MAA is gegaan, waaronder de structurele NEDAB‑bijdrage van 5,5 miljoen euro per jaar en een extra inhaal‑NEDAB van 10,9 miljoen euro. Deze bedragen staan los van de investeringen en afwaarderingen en illustreren dat de luchthaven alleen kan blijven bestaan dankzij permanente en forse publieke steun.
De risico’s stapelen zich ondertussen op. De jaarstukken noemen expliciet het risico op verdere afwaarderingen, het risico dat vergunningen niet worden verkregen of behouden, het risico van economische neergang en het risico dat de ambities rond elektrisch vliegen niet worden waargemaakt. Dat laatste is opmerkelijk, omdat elektrisch vliegen door GS juist wordt gepresenteerd als hét toekomstverhaal waarmee MAA zichzelf opnieuw zou uitvinden. De griffie is minder romantisch en noteert droog dat het businessplan op dit punt “niet gehaald” kan worden.
Opvallend is dat de provincie de financiële exposure van grote projecten in het algemeen als zorgpunt benoemt, maar nergens een cumulatief overzicht geeft van de totale risico’s rond MAA. De risico’s zijn “individueel beschreven”, maar de provincie maakt niet inzichtelijk hoe groot de totale exposure is en welke exit‑strategieën er bestaan. Dit is een democratisch probleem: Provinciale Staten kunnen niet sturen op risico’s die niet volledig in beeld zijn.
De conclusie is onontkoombaar. Terwijl Limburg op papier een gezonde financiële positie heeft, vormt MAA een structureel lek in de provinciale begroting. De luchthaven slurpt miljoenen op, levert geen aantoonbare economische meerwaarde en dwingt de provincie tot steeds nieuwe afwaarderingen.
Sla dit artikel op in uw favorieten
Margreet Vis
Kunnen de leden van de PS de Limburgers vertellen in welke “ positieve” visie zij geloven om het vliegveld, elk jaar weer, miljoenen euro’s te schenken??
Rich
College bestaat zeker ook uit vvd lobbyisten voor de luchtvaart.
Die geven hun fouten nooit toe en gaan domweg door met geld van ons allemaal in bodemloze put te storten dat is enige waar ze goed in zijn
Constant
Het beleid, dat ten aanzien van MAA door PS wordt gevoerd straalt amateuristisch handelen en incompetentie uit van de Statenleden. Hoe is het mogelijk dat de tekorten, jaarlijks rond de 10 miljoen euro, aangevuld door ons belastinggeld, klakkeloos door PS wordt goedgekeurd. Het realiteitsbesef in PS is volledig zoekgeraakt, zeker nu blijkt dat er geen enkel perspectief op herstel is. PS wordt door gedeputeerde Satijn een rad voor de ogen gedraaid, dat het in de toekomst met MAA beter gaat. Het lijkt wel of de Statenleden nog in sprookjes geloven.
Als deelnemer aan de kwartaalgesprekken met de directie van MAA, namens omwonenden/MAA neem ik de cijfers die in het overleg door MAA gegeven worden t.a.v passagiers en tonnage vracht, met een korreltje zout!
SK
Gouden bergen zijn er beloofd – netwerk + kennis etc. etc en ze zijn er volledig ingetrapt! Provincie Limburg wel de lasten , niet de lusten. Schiphol Groep – wel de lusten niet de laten! Plat gezegd- de provincie [belastingbetaler) wordt een oor aangenaaid. En ze kunnen niet meer terug
dirk
En zo blijven we schiphollen naar de afgrond, als een zooitje blinde apen , makkellijk om de belasting centen van hardwerkende burgers over de balk te gooien. We gooien het gewoon in het gat van oorlogen, verlies gevende en zwaar vervuilende industrie, maargeld om de boel goed draaiende te houden hebben we niet, lekker zo doorgaan 🙉🙈🙊👍💤
SK
Zou het kunnen zijn dat de provincie Limburg zich laat ‘beinv door Schiphol Groep? Ondanks dat ze 60% aandelen hebben en SG 40%
Zou toch niet?
De belangrijkste details van deze samenwerking:Gezamenlijk doel: De focus van de samenwerking ligt sterk op het verduurzamen van de luchtvaart, innovatie en het stimuleren van elektrisch vliegen.Ondersteuning & Kennis: In plaats van louter financiële injecties biedt Schiphol specifieke operationele en strategische expertise aan MAA.Portefeuille: Door dit minderheidsbelang maakt MAA (samen met onder andere Schiphol Airport, Rotterdam The Hague Airport en Eindhoven Airport) deel uit van het bredere netwerk van de Royal Schiphol Group Er wordt zich een heeeele grote worst voorgehouden