De Europese luchtvaartsector voert weer eens een toneelstukje op: Brussel zou een “historische fout” maken omdat de maatschappijen eindelijk iets meer moeten betalen voor de CO₂-uitstoot.
Om dat ‘drama’ te begrijpen, moet u eerst weten wat ETS eigenlijk is. Het Emissions Trading System is het Europese systeem waarin grote vervuilers — industrie, energiebedrijven en sinds kort ook de luchtvaart — verplicht CO₂‑rechten moeten kopen voor elke ton uitstoot.
Jarenlang kreeg de luchtvaart die rechten bijna gratis, een politieke gunst die geen enkele andere sector zo royaal ontving. Pas de laatste jaren worden die gratis rechten afgebouwd en moet de vliegindustrie een fractie van zijn werkelijke klimaatkosten betalen. ETS is dus geen straf, maar een poging om eindelijk een prijskaartje te hangen aan schade die de sector decennialang kosteloos heeft veroorzaakt.
Pure misleiding
Tegen die achtergrond klinkt de klacht over “lastenverzwaring” als pure misleiding. De echte historische fout is niet dat Brussel nu eindelijk een paar extra kilometers onder het ETS schuift, maar dat Europa de luchtvaart al dertig jaar heeft laten groeien zonder enige serieuze klimaatrem.
Geen accijns op kerosine, geen btw op internationale tickets, jarenlang gratis emissierechten, en een ETS dat bewust zo klein is gehouden dat het de zwaarste routes ontziet. De sector heeft zijn uitstoot nooit eerlijk betaald en doet nu alsof elke correctie een aanval op de beschaving is.
IATA‑topman Willie Walsh waarschuwt dat “Europese reizigers een hoge prijs gaan betalen”, alsof de ticketprijs het morele middelpunt van de klimaatpolitiek zou moeten zijn. Alsof de kosten van extreme hitte, mislukte oogsten, stijgende zeespiegels en ontwrichte ecosystemen niet meetellen. De luchtvaartsector heeft één truc: elke euro die het moet betalen voor zijn eigen vervuiling wordt geframed als een aanval op de reiziger. Het is een rookgordijn dat moet verhullen dat de sector vooral zijn eigen winstmarges en groeiwensen probeert te beschermen.
Alternatief werkt niet
Walsh pleit voor Corsia, het mondiale offsetprogramma dat door experts al jaren wordt gezien als een papieren tijger. Het systeem is zo lek als een mandje: landen doen niet mee, credits zijn waardeloos, en er is geen enkele limiet op uitstoot. Corsia is geen klimaatbeleid, het is een diplomatiek excuus om niets te hoeven doen. De sector vraagt dus om een alternatief dat aantoonbaar niet werkt — omdat dat het minst pijn doet.
Lobbyclub A4E klaagt dat er “geen garantie is dat ETS‑geld wordt geïnvesteerd in duurzame luchtvaart”. Dat is een bizarre redenering: eerst jarenlang weigeren om te betalen voor de eigen uitstoot, en vervolgens eisen dat de opbrengst van die betaling uitsluitend naar de eigen innovatiepotjes gaat. De arrogantie is onbeschrijfelijk.
De sector herhaalt ook zijn favoriete sprookje: dat Europa de luchtvaart “op achterstand” zet ten opzichte van China en India. Maar dat is geen argument tegen klimaatbeleid, dat is een argument tegen het gebrek aan klimaatbeleid in die landen. De groei van luchthavens in China en India is geen in marmer uitgehakte wet, maar een politieke keuze — net zoals het Europese klimaatbeleid dat is. En Europa heeft eindelijk door dat het niet langer kan wachten tot de rest van de wereld wakker wordt.
Broodnodige correctie
De luchtvaartsector doet alsof er wordt gestraft, maar de waarheid is dat er voor het eerst een fractie van de werkelijke klimaatschade moet afrekenen. Dat voelt voor de industrie als een historische fout. Voor iedereen buiten de sector voelt het als een broodnodige correctie op decennia van politieke lafheid.
De echte fout zou zijn om opnieuw te buigen voor de lobby. Europa moet het ETS uitbreiden, aanscherpen en eindelijk laten gelden voor alle vluchten die hier vertrekken. Niet omdat dat populair is, maar omdat de klimaatcrisis geen uitzonderingen kent — ook niet voor een industrie die zichzelf graag ziet als de motor van de moderne wereld, maar in werkelijkheid vooral een motor van de opwarming is.
Sla dit artikel op in uw favorieten
dirk
Een kleuter schooltje is er niks bij, daar zit nog meer verstand dan bij dit hopelose zooitje vliegtuig lovers ze zijn het niet waard om op deze planeet te leven, schop ze naar de verst afgelegen steroide, kunnen ze daar de boel omzeep helpen,
Marketing boven beleid
Een avondje tv kijken waar je niet vrolijk van wordt omdat we weer worden bestookt met commercials van vliegmaatschappijen en gelikte marketing-slogans. ‘Zes continenten verbinden’ klinkt mooi, maar het verbergt de kern: grootschalige fossiele uitstoot. Die schade komt niet op het scherm—maar op het conto van het klimaat.
Precies daarom framet de sector het klimaatbeleid als “lastenverzwaring”: zij willen vrijheid om te blijven vervuilen en betalen afschuiven als een aanval. Klimaat kraakt en kreunt, maar zij verkopen het als normaal, verbindend of coole fun en sociaal acceptabel. Alleen: de rekening belandt niet bij de vliegindustrie, maar bij het klimaat.
Ger
Eigenlijk zou niemand meer moeten vliegen. Maar ja… Maak dat iedereen maar eens wijs🤷.
Jan Bruinenberg
‘Ook niet voor een industrie die zichzelf graag ziet als de motor van de moderne wereld, maar in werkelijkheid vooral een motor van de opwarming is’.
Pure poëzie deze tekst….
Die lijst ik in!
Dank jullie wel Schipholwatch voor jullie niet aflatende inzet!
Donatie is gemaakt.
SK
Europa heeft eindelijk door dat het niet langer kan wachten tot de rest van de wereld wakker wordt. Wie wordt hier mee bedoeld?
Vooralsnog zijn degenen die politiek gezien (verschil kunnen maken (de Wopke Hoekstra’s regerende politieke partijen etc) alleen maar gefocust om hun politieke achterban tevreden te stellen, hun eigen hachje /status en machtspositie te redden. Het heeft slechts tot uitstel, afstel, aanpassing regels geleid. Kortom uitstel van excecutie