De avond van de Maatschappelijke Raad Schiphol in Hoofddorp op 12 februari jongstleden voelde als een kantelpunt. Niet omdat er nieuwe feiten op tafel kwamen, maar omdat de sfeer anders was dan voorheen. De tijd van geduldig wachten op beleidsverbeteringen lijkt voorbij.
Bewoners die al jaren onder de routes wonen, hebben steeds minder vertrouwen in een overheid die zegt hun belangen te beschermen, maar in de praktijk vooral de luchtvaartsector ontziet. Wat in Hoofddorp zichtbaar werd, is dat mensen dat mechanisme inmiddels feilloos herkennen.
De frustratie die bewoners uitten, ging niet over incidenten of misverstanden. Het ging over een patroon dat al decennia bestaat: procedures die eindeloos duren, modellen die steeds opnieuw worden doorgerekend, normen die worden opgerekt zodra ze knellen.
Het is een systeem dat niet hapert, maar precies zo functioneert als de sector het graag ziet. Iedere vertraging werkt in het voordeel van Schiphol. Iedere nieuwe “zorgvuldige afweging” schuift echte maatregelen verder vooruit. En iedere poging om bewoners tegen elkaar uit te spelen — de bekende “niet over mijn achtertuin”-retoriek — houdt de aandacht weg van de structurele problemen.
In Hoofddorp werd duidelijk dat bewoners dit doorhebben. Ze herkennen de patronen, de vertragingstactieken, de framing. En ze zijn het zat.
Juridische actie
Opvallend was hoe groot het vertrouwen is geworden in juridische middelen. Niet omdat bewoners zo graag procederen, maar omdat het de enige route blijkt die daadwerkelijk effect sorteert.
De gewonnen rechtszaak van RBV, de voorbereidingen voor een massaclaim, de groeiende bereidheid om besluiten aan te vechten: het zijn geen toevallige successen, maar tekenen van een verschuiving.
Waar de overheid jarenlang kon rekenen op de complexiteit van het dossier om ingrijpen uit te stellen, ontstaat nu een tegenmacht die zich niet meer laat afschepen met beloftes over toekomstige verbeteringen.
De juridische weg is daarmee geen luxe-instrument, maar een noodrem die bewoners zelf hebben moeten aantrekken omdat de overheid dat naliet.
Meer samenwerking
Een van de meest veelzeggende momenten van de avond was het inzicht dat bewonersgroepen vaak met dezelfde kwesties bezig zijn, maar elkaar niet altijd weten te vinden. Dat is precies de situatie waar Schiphol en het ministerie al jaren op kunnen rekenen.
Zolang bewoners verdeeld zijn, kan de sector blijven doen alsof hinder een lokaal probleem is. Zolang groepen niet samenwerken, kan de overheid blijven beweren dat “de meningen verdeeld zijn”.
In Hoofddorp werd zichtbaar dat dit patroon begint te kantelen. Mensen wisselden contactgegevens uit, ontdekten dat ze dezelfde strijd voeren en zagen dat samenwerking niet alleen wenselijk is, maar noodzakelijk. Het besef dat versnippering vooral de sector dient, lijkt eindelijk breed te landen.
Gezondheid
Wat steeds sterker naar voren kwam, is dat gezondheid het thema is dat de luchtvaartsector niet langer kan wegframen. Geluidsoverlast, slaapverstoring, ultrafijnstof, hart- en vaatziekten: de wetenschap stapelt zich op en politici weten dat.
Waar economische argumenten nog altijd worden opgeblazen en herhaald, is gezondheid een domein waar de sector geen geloofwaardige tegenverhalen meer heeft. Het is dan ook geen toeval dat bewonersgroepen dit thema steeds vaker centraal stellen in hun gesprekken met politici.
De avond in Hoofddorp liet vooral zien dat bewoners niet langer wachten tot de overheid hun belangen vanzelf gaat beschermen. Ze hebben gezien dat juridische druk werkt, dat samenwerking werkt en dat zichtbaarheid werkt. Ze hebben ook gezien dat de sector vooral baat heeft bij verdeeldheid en dat de overheid pas beweegt wanneer bewoners zich organiseren.
Het luchtvaartbeleid wordt al jaren gepresenteerd als een zoektocht naar balans. Maar voor de mensen die onder de routes wonen, is die balans allang zoek. Deze bijeenkomst maakte duidelijk dat bewoners niet langer bereid zijn om de sluitpost te zijn van een systeem dat hun gezondheid, leefomgeving en nachtrust opoffert aan de belangen van een vieze industrie die gewend is zijn zin te krijgen.
Sla dit artikel op in uw favorieten
B. van Marlen
Het is natuurlijk volkomen idioot dat je je woonplaats moet verlaten om in een gezonde leefomgeving te komen, in de hoop dat er dan maar een onwetende komt, die de (te hoge?) prijs voor uw woning nog gaat betalen. Er is sprake van misdadig handelen tegen art. 21 van onze Grondwet en tegen art. 8 van het EVRM. De overheid en de sector zullen dit niet erkennen en door blijven gaan om de ellende over nog meer mensen uit te smeren voor de schamele winsten in de luchtvaart, maar ook de dikke salarissen aan de top.
Zijn we dan helemaal machteloos? Het lijkt er inderdaad op. De enige macht die we zouden kunnen creëren is de macht van grote aantallen tegenstanders van dit beleid, gesteund door de rechtspraak.
Laat u niet piepelen en geloof de overheid niet met zijn mooie praatjes. Laat u niet tegen elkaar uitspelen en blijf u verzetten. Denk goed na op welke partijen u straks gaat stemmen. Heel veel partijen gaan u totaal niet helpen!
David
Hallo,
goed artikel dit, zoals allemaal eigenlijk. Graag wil ik nog wat kwijt over “samen sterk” en de versnippering van de omwonenden die lijden onder de overlast van Schiphol. Kunnen we niet wat doen aan deze versnippering, en een meer gesloten front vormen? Nu hebben we de artikelen van SW, de meldingen van vliegherrie.nl en een website van Over mijn Dak die automatisch meldingen maakt en ze doorstuurt naar BAS.
Volgens mij moet het aantal meldingen vooral omhoog, dus dat roept de volgende vragen op:
* hoeveel mensen kennen SW, en verspreiden/ delen hun artikelen op (social) media?
* hoeveel mensen kennen vliegherrie.nl en Over mijn Dak? Maar ook BAS?
* hoeveel mensen doen meldingen bij vliegherrie en BAS?
* kunnen deze meldingen ook meer gedeeld worden in social media zodat meer mensen er van af weten?
* kunnen we campagne voeren, al is het maar om bekendheid te kweken?
* dus: hoe krijgen we meer bekendheid van deze websites, en hoe krijgen we het aantal meldingen omhoog van mensen die last hebben maar niet weten waar ze terecht kunnen?
Benieuwd naar jullie reacties!
Mario
Ik ken vliegherrie
Maar ik ben geblokkeerd dankzij een inwoner uit dezelfde woonplaats.
Dus ik kan geen meldingen meer maken.
Doorzien, samenwerken en overwinnen
Zodra je het gaslighten doorhebt, speel je inderdaad niet meer mee.
Ook de opmerking “in balans met de omgeving” wat al jaren gebezigd wordt door Schiphol, is een vorm ervan. Gestoelt op manipulatie, macht en controle. Schiphol/ de luchtvaart leek echt vriendelijk was en van goede wil. Dus werd het geloofd werd door omwonenden. Dat er daadwerkelijk sprake zou zijn/ komen van balans.
De tegenstelling kan niet groter zijn. 4 uur van de dag voor omwonenden en 20 uur voor de luchtvaart, dat is “de balans met de omgeving” geworden.
Gelukkig wordt het doorzien in Hoofddorp, ook het verdeel en heers principe wat de luchtvaart gebruikt bv. door preferente en niet-preferente banen te bedenken (weer manipulatie, macht en controle). Door de hoeveelheid vliegtuigen is er geen verschil meer in aantal vliegbewegingen per baan, alle banen zijn preferent zou je kunnen zeggen.
En inderdaad, samenwerking tussen alle bewonersgroepen, SW, SBV en natuurlijk de MRS is cruciaal.
Arent
‘Balans’ is een leeg woord. Een lobbyist die dit woord gebruikt in zijn beargumentering is bezig met valse woorden en misleiding zijn zin door te drijven. En zolang er rechts getinte kabinetten en rechtse ministers zijn, vindt de luchtvaart lobby de politieke besluitvorming, al dan niet via achterkamertjes, aan hun kant. En dan is er nog de Nederlander die geen geluidsgehinderde is: die neemt het rechts gehersenspoelde standpunt in dat Schiphol er voor de economie is en dat ‘klagers’ daar maar niet hadden moeten (gaan) wonen. Nog daar van afgezien geldt het bijna nooit genoemde feit dat iemand, ik spreek voor mezelf, ook op een afstand van 80 km heel veel last van Schiphol kan hebben. Kortom, dit is Nederland, ik geloof niet meer in teruggang van industrie en luchtvaart, ook niet in het berispen van Tata Steel of Chemours. En gezondheid van de burgers is net zo’n lege term cq als argument gemakkelijk te negeren. Natuurlijk weet de industrie en de luchtvaartlobby wat ze is de lucht en in het drinkwater lozen, en politieke bestuurders weten het ook, en die noemen het dan, net zo’n lege term: een ‘hoofdpijndossier’..en klaar zijn ze. D66 was oorspronkelijk voor krimp van Schiphol en nu ze regeren, willen ze Lelystad Airport open: een groei. Ik zie voor mezelf alleen nog de oplossing om hier te vertrekken.
F.S .
‘ Klagers ‘ hadden er maar niet moeten gaan wonen zeggen ze . Gaan ze dat ook zeggen van de mensen die gaan klagen over Lelystad Airport als dat open gaat .
Jan
Ik begrijp u heel goed. Het is om moedeloos van te worden.
Ik hoop, dat als u vertrekt, u een fijne plek zult vinden om te wonen.
Arent
‘Balans’ is een leeg woord. Een lobbyist die dit woord gebruikt in zijn beargumentering is bezig met valse woorden en misleiding zijn zin door te drijven. En zolang er rechts getinte kabinetten en rechtse ministers zijn, vindt de luchtvaart lobby de politieke besluitvorming, al dan niet via achterkamertjes, aan hun kant. En dan is er nog de Nederlander die geen geluidsgehinderde is: die neemt het rechts gehersenspoelde standpunt in dat Schiphol er voor de economie is en dat ‘klagers’ daar maar niet hadden moeten (gaan) wonen. Nog afgezien dat iemand, ik spreek voor mezelf, op een afstand van 80 km heel veel last van Schiphol kan hebben. Kortom, dit is Nederland, ik geloof niet meer in teruggang van industrie en luchtvaart, ook niet in het berispen van Tata Steel of Chemours. En gezondheid van de burgers is net zo’n lege term cq als argument gemakkelijk te negeren. Natuurlijk weet de industrie en de luchtvaartlobby wat ze is de lucht en in het drinkwater lozen, en politieke bestuurders weten het ook, en die noemen het dan, net zo’n lege term: een ‘hoofdpijndossier’..en klaar zijn ze. D66 was oorspronkelijk voor krimp van Schiphol en nu ze regeren, willen ze Lelystad Airport open: een groei. Ik zie voor mezelf alleen nog de oplossing om hier te vertrekken.
Samen Sterk
Wat in Hoofddorp gebeurde, geeft hoop.
Niet omdat de problemen verdwenen zijn,
maar omdat bewoners rond Schiphol elkaar steeds beter weten te vinden. Wat lang versnipperd leek, groeit uit tot verbondenheid.
Mensen delen kennis. Steunen elkaar. Spreken zich uit. En juist die samenwerking maakt verschil.
Hoop zit niet in beloften, maar in mensen die samen opstaan voor hun gezondheid en leefomgeving.
Aan iedereen onder de vliegroutes: je inzet doet ertoe. En je staat niet alleen.
#gezondheideerst #samensterk #hoop