Ministerie geeft Schiphol vrijbrief voor illegale bouw en gebruik A-pier

In een daad van openlijke administratieve ongehoorzaamheid heeft het ministerie van LVVN besloten de rechterlijke macht te negeren ten gunste van Schiphol. Het vliegveld krijgt groen licht voor de illegale bouw van de nieuwe A-pier.

Het ministerie wees op 19 december 2025 het handhavingsverzoek van Mobilisation for the Environment (MOB), Greenpeace en SchipholWatch af.

De centrale tegenstrijdigheid is even flagrant als onthutsend: het ministerie erkent dat Schiphol de wet overtreedt door te bouwen zonder geldige natuurvergunning, maar kiest er bewust voor om de wet niet te handhaven en een gerechtelijke uitspraak te ondermijnen.

In het besluit windt het ministerie er geen doekjes om. Omdat een rechtsgeldige natuurvergunning ontbreekt, stelt men zelf vast dat “er sprake is van een overtreding”. Volgens de wet geldt in zo’n geval een “beginselplicht tot handhaving”, wat de overheid in principe verplicht om op te treden.

Cirkelredenering
Toch gebeurt dit niet. Na een “belangenafweging” wegen de, overigens niet onderbouwde, “brede maatschappelijke en economische” belangen van Schiphol zwaarder dan het natuurbelang, ondanks de erkende “overbelasting door stikstofdepositie” in Natura 2000-gebieden.

In een verbluffend staaltje cirkelredenering rechtvaardigt het ministerie het besluit door te wijzen op het feit dat de emissies van de A-pier zouden passen binnen de normen van de natuurvergunning die de rechter juist illegaal en nietig heeft verklaard. De overheid gebruikt dus de voorwaarden van een vernietigde vergunning om een illegale activiteit te legitimeren.

Het is cruciaal om te begrijpen dat er op dezelfde dag twee besluiten zijn genomen. Het eerste is de specifieke weigering om op te treden tegen de illegale A-pier. Het tweede is een breed ‘gedoogbesluit’ dat een juridisch schild van 24 maanden optrekt voor de gehele luchthaven. De eerste beslissing was alleen mogelijk dankzij de tweede.

Buikspreekpop
De rechtvaardiging van het ministerie leest als een vrijwel letterlijke kopie van de juridische argumenten van Schiphol, wat serieuze vragen oproept over de onafhankelijkheid van de beoordeling.

Schiphol beweert dat de A-pier onmisbaar is als “reservecapaciteit (‘schuifruimte’)” om de verouderde C-pier te kunnen renoveren. Zonder deze pier zouden kwaliteit en veiligheid in het geding komen.

De pier is volgens Schiphol geen uitbreiding, maar slechts een modernisering die de gelijktijdige “uitfasering van de C-pier” compenseert, waardoor er netto geen capaciteit bijkomt. Dit argument negeert de feiten die de milieugroepen in hun handhavingsverzoek aanvoerden: de pier heeft een vloeroppervlak van 57.500 vierkante meter met zeven gates, waarvan drie geschikt voor de allergrootste vliegtuigen.

De luchthaven claimt dat de ingebruikname van de duurzame A-pier en het uitfaseren van de “minder zuinige C-pier” netto leidt tot een lagere stikstofemissie vanuit de gebouwen.

Schiphol weer boven de wet
Dit besluit is geen incident, maar de toepassing van een doelbewuste strategie om Schiphol boven de wet te plaatsen. De oorspronkelijke natuurvergunning van de luchthaven werd op 4 juni 2025 door de rechtbank in Den Haag vernietigd. De rechter oordeelde dat de vergunning onzorgvuldig was voorbereid. In plaats van dit oordeel te respecteren, heeft het ministerie een administratieve manoeuvre geconstrueerd om de uitspraak te neutraliseren.

De kern van deze strategie wordt onomwonden toegegeven in de gedoogbeschikking voor de gehele luchthaven. Het ministerie stelt daarin openlijk het oneens te zijn met de rechter: “Omdat ik mij niet kan vinden in de uitspraak van de rechtbank, heb ik hoger beroep ingesteld.”

In afwachting van dat beroep wordt de volledige, illegale exploitatie van Schiphol (tot 500.000 vliegbewegingen) voor 24 maanden gedoogd. Dit is geen overgangsperiode, maar een juridische bypass, ontworpen om een onwelgevallige rechterlijke uitspraak te omzeilen.

Bezwaar
De afwijzing van het handhavingsverzoek betekent niet het einde van de zaak. MOB, Greenpeace en SchipholWatch hebben aangekondigd bezwaar aan te tekenen tegen dit besluit.

De strijd die volgt gaat over meer dan stikstof of een nieuwe pier. Het is een fundamentele strijd over de vraag of ministeriële beleidsvrijheid en de belangen van een staatsbedrijf systematisch de uitspraken van onafhankelijke rechters en de essentie van de rechtsstaat mogen overrulen.

Ook deze procedure gaat door de vertragingstactieken van de overheid weer meer geld kosten aan onder meer SchipholWatch. Een bijdrage in de kosten wordt dan ook zeer op prijs gesteld! Alstublieft doneer als u wat kunt missen.

We staan weer aan de vooravond van belangrijke juridische procedures, onder meer tegen het Luchthavenverkeersbesluit. Dat kan alleen met uw steun. Doneer aub als u wat missen kunt.

Sla dit artikel op in uw favorieten