De Nederlandse regering heeft met het structureel negeren van het vonnis in de zaak van Recht op Bescherming tegen Vliegtuighinder (RBV) een grens overschreden die een rechtsstaat zich niet kan permitteren.
Waar burgers en maatschappelijke organisaties zich aan de wet en aan rechterlijke uitspraken moeten houden, kiest de overheid er bewust voor om datzelfde fundament te ondermijnen wanneer het haar politiek niet uitkomt. Dat is niet slechts bestuurlijke nalatigheid; het is een ernstige aantasting van de kern van de democratische rechtsorde.
Het vonnis van de rechtbank was helder: de staat moet de wet handhaven. Niet “op termijn”, niet “als het politiek beter uitkomt”, maar nu. De rechter stelde vast dat de overheid jarenlang heeft toegestaan dat Schiphol opereert zonder rekening te houden met de omwonenden. De uitspraak was geen advies, geen suggestie, geen vrijblijvende beleidsrichting. Het was een juridisch bindende opdracht.
Toch heeft de regering ervoor gekozen om deze uitspraak naast zich neer te leggen. In plaats van uitvoering te geven aan de rechterlijke beslissing, wordt tijd gerekt, worden procedures opgerekt, berekeningen opnieuw gemaakt en wordt de verantwoordelijkheid verschoven naar toekomstige kabinetten.
Beschermheer van de vliegindustrie
Ondertussen blijven de schadelijke effecten van de luchtvaart op gezondheid, leefomgeving en natuur onverminderd doorgaan. De staat gedraagt zich daarmee niet als hoeder van het algemeen belang, maar als beschermheer van een sector die al jaren boven de wet denkt te staan.
De weigering om te handhaven is des te ernstiger omdat het niet gaat om een detailkwestie, maar om fundamentele rechten: het recht op gezondheid, het recht op een leefbare omgeving, het recht op bescherming tegen overmatige vervuiling en geluidsoverlast.
Burgers die zich tot de rechter wenden om die rechten af te dwingen, mogen verwachten dat de overheid zich aan de uitkomst houdt. Nu de staat dat niet doet, wordt de rechtsgang een farce en het vertrouwen in de instituties uitgehold.
Ontwrichting
Het argument dat handhaving “maatschappelijke ontwrichting” zou veroorzaken, is een drogreden. Het is niet de rechter die ontwricht, maar de overheid die jarenlang heeft toegestaan dat Schiphol opereert zonder het vereiste mededogen. De ontwrichting is het gevolg van politiek falen, niet van juridische correctie. Dat falen vervolgens gebruiken als excuus om een rechterlijk vonnis te negeren, is een cirkelredenering die in een bananenrepubliek niet zou misstaan.
Ook het beroep op “complexiteit” is misplaatst. De wet is niet complex: een bedrijf dat zonder vergunning opereert, moet worden stilgelegd of in elk geval worden beperkt totdat het wel aan de regels voldoet. Dat geldt voor boeren, voor bouwbedrijven, voor horecaondernemers en voor burgers. Alleen voor Schiphol lijkt de regering te vinden dat de regels facultatief zijn. Dat is niet alleen juridisch onhoudbaar, maar ook moreel onverteerbaar.
Het niet uitvoeren van het vonnis is bovendien een directe ondermijning van de scheiding der machten. De rechter heeft gesproken; de uitvoerende macht weigert te handelen. Daarmee plaatst de regering zichzelf boven de rechterlijke macht en dus boven de wet. Dat is een gevaarlijk precedent. Als de staat vandaag een uitspraak over Schiphol negeert, wat weerhoudt haar er morgen van om uitspraken over klimaat, stikstof, mensenrechten of sociale zekerheid te negeren?
Juridische integriteit
De regering heeft de plicht om de wet te handhaven, ook wanneer dat politiek lastig is. Juist dan toont een rechtsstaat zijn kracht. Door dat niet te doen, kiest de overheid voor willekeur boven recht, voor economische belangen boven gezondheid, en voor politieke opportuniteit boven juridische integriteit.
Deze oproep is er daarom niet slechts een tot handhaving, maar een tot herstel van de rechtsstaat. De regering moet het vonnis uitvoeren, zonder uitstel, zonder omwegen, zonder politieke spelletjes. Niet omdat RBV dat vraagt, niet omdat omwonenden dat eisen, maar omdat de wet dat voorschrijft en omdat een democratische rechtsstaat alleen kan functioneren wanneer de overheid zich aan dezelfde regels houdt als haar burgers.
Het is tijd dat de nieuwe regering verantwoordelijkheid neemt. Niet door nieuwe commissies, niet door vertragingstactieken, maar door te doen wat elke burger allang had moeten doen: de uitspraak van de rechter respecteren en uitvoeren. Alleen dan kan het vertrouwen in de overheid worden hersteld. Alleen dan kan de rechtsstaat overeind blijven.

Sla dit artikel op in uw favorieten









Jan Roelfsema
Ik zou adviseren een kort geding tegen de Staat aan te spannen omdat de Staat binnen 12 maanden na de betekening van het vonnis van de rechtbank van maart 2024 niet heeft voldaan aan de door de rechtbank gegeven opdracht. Ik zou daarbij vorderen:
1. dat de Staat binnen een maand na de uitspraak in kort geding het aantal vluchten op Schiphol terugbrengt tot het aantal waartoe Schiphol naar verwachting in ieder geval gehouden is het aantal vluchten terug te brengen; en subsidiair:
2. dat de Staat binnen een maand na de uitspraak in kort geding alsnog gevolg geeft aan de uitspraak van de rechtbank van maart 2024, op verbeurte van een dwangsom van 100.000 euro per dag dat zij niet aan de uitspraak voldoet.
Pascal
Wanneer voldoet Schiphol aan die uitspraak dan? “De rechtspositie van omwonenden verbeteren” is een beetje een holle frase. Voor zover ik weet is er geen uitspraak gedaan voor een nieuwe maximum aantal vluchten dus daar kan Schiphol ook niet aan voldoen.
M.Pool
De volgende stap voorbereiden? De stap naar het Europese Hof.
Na de veroordeling van het gevoerde beleid, komt er naar ik hoop een advies om de luchtvaarwet te veranderen.
HansB
Soms bekruipt me wel eens de angst dat we hier te maken hebben met de lange arm van “strength, force and power”. Een goed verstaander weet wat ik hier bedoel.
Hans Erik Hazelhorst
Ik denk dat ‘wij’ (dat wil zeggen: de bezorgde burgers) niet voor KLM of andere vliegmaatschappijen of Schiphol moeten denken. Als de overheid stappen neemt waardoor het aantal vluchten beperkt wordt (en dat is het wat er allereerst moet gebeuren), dan is de vliegindustrie heus wel slim genoeg om de minst renderende activiteiten als eerste af te stoten. Dan worden dus als eerste de overstappers geweerd. De wal keert het schip.
Roland
Dank voor dit uitstekende artikel, ik had het niet beter kunnen verwoorden! Ben hier (ook voor mijn gezin) als een van de meest getroffen bewoners van Amsterdam al jaren mee bezig en heb vanuit de overheid NOOIT een bevredigend antwoord gehad, het is ronduit belachelijk.
Marcel HvH
Uitstekend betoog!
B. van Marlen
Ik ben het helemaal eens met de constatering dat het luchtvaartbeleid direct de rechtsstaat ondermijnt. Maar er is ook wel wat aan toe te voegen. Als u zich zou verdiepen in de regels over geluidszonering en handhavingsstelsels (zo daar al echt sprake van zou zijn!), dan zou u erachter komen dat de Wet Luchtvaart zo doortrapt is samengesteld, dat veel van wat men nu doet en in de toekomst wil gaan doen (Luchtruimherziening met vaste routes) binnen deze wet gewoon mogelijk is.
Met andere woorden: het is toelaatbaar dat mensen worden opgeofferd voor de ‘economie’ en in een voortdurende herrie en vervuiling worden geplaatst. Dit is echter niets anders dan ongelijke behandeling en rechtsongelijkheid, maar dan wel ‘binnen het wettelijke kader’.
Onder druk van de sterke lobby (met hulp uit de VS!) zal men er weer alles aan gaan doen om dit beleid vol te houden. Het ‘fatsoen’, wat men nu belooft, gaat voor vele inwoners van dit land straks niet gelden. Ik hoor Jetten en Bontenbal er niets over zeggen!
freelance geitenpadbestrijder
Let op deze veelzeggende passage uit stukken voor de ministerraad. Terwijl de rechter heeft geoordeeld dat ten onrechte steeds het belang van Schiphol voorop heeft gestaan en dit het EVRM schendt, wordt bij de beslissing om in hoger beroep te gaan aangegeven de Staat het eens is met de uitspraak dat de mensenrechten hersteld moeten worden maar pas INDIEN dat de netwerkkwaliteit niet aantast. Kortom, nog steeds dat het belang van Schiphol voorop.
Citaat:
“Voorgenomen besluit in MR
1. Ook dit kabinet onderschrijft de strekking van het RBV-vonnis en kleurt dit in door aan te geven ‘dat de rechtsbescherming van de omwonenden hersteld en verbeterd moet worden, en dat de hinder verminderd moet worden met behoud van de netwerkkwaliteit van Schiphol.’ Dit sluit
aan bij het Hoofdlijnenakkoord en het regeerprogramma. Bij de toonzetting van het verweer wordt hiermee rekening gehouden.”
En ook grappig is wat eraan voorafging. Het toenmalige kabinet heeft publiekelijk en naar de Kamer uitgesproken dat ze het eens zijn met het oordeel van de rechtbank. Maar het nieuwe kabinet met de luchtvaartgroupies PVV, BBB en VVD wil zich daar onderuit kletsen. Zogenaamd is niet duidelijk wat precies bedoeld wordt met het ergens mee eens zijn. Dat is namelijk niet ‘ingekleurd’.
citaat: “Wat precies wordt bedoeld met de passage ‘eens met de strekking van het vonnis’ heeft het toenmalige kabinet niet concreet uitgewerkt. Het is van belang dat het kabinet deze inkleuring nu wel geeft, zodat het stuk voor het gerechtshof kan worden uitgewerkt.”
Voor wie het na wil lezen: https://www.rijksoverheid.nl/documenten/woo-besluiten/2025/11/12/besluit-op-woo-verzoek-over-natuurvergunning-schiphol
George
Hè hè eindelijk gerechtigheid.
Vn
Wat wordt ‘onze’ volgende stap als er niets van terecht gaat komen? Hoop doet leven, maar ik moet het eerst zien voordat ik het geloof. Welke volgende stappen gaan ‘wij’ alvast voorbereiden??
rrustema
Steun deze korte actie-petitie Geen VVD op I&W:
https://geenvvdopienw.petities.nl
Wilfried
Getekend. De VVD heeft lang genoeg deze portefeuille beheerd. De gevolgen zien we nu. Tijd voor een andere partij, links van de VVD die een minister en staatssecretaris levert.
M Fransen
Er zijn niet veel ministeries waarop een vvd’er geen kwaad kan..
rrustema
Op dinsdag 23 februari wordt waarschijnlijk de foto van het nieuwe kabinet op het bordes van het paleis gemaakt.
Als de minister van vroemvroem géén VVD’er is (terwijl ze steevast financiën en vroemvroem claimen) dan zouden we op 24 februari actie kunnen verwachten. Minstens een uitspraak, intentie.
Als er wel een vrolijk lachende VVD’er staat dan niets. Zo simpel is het.