Het zijn vaak die kleine dingen die het ware gezicht van Schiphol laten zien. Niet de glossy duurzaamheidsrapporten en al helemaal niet de zorgvuldig geregisseerde campagnes over verbinding met de omgeving. Het zijn juist details die zichtbaar maken hoe de sector omgaat met omwonenden.
Neem de informatie over het verwachte baangebruik van BAS. Voor honderdduizenden mensen rond Schiphol bepaalt die wanneer een thuiswerkdag onmogelijk is, wanneer een tuinfeestje kan worden gepland of wanneer het beter is om geen lange wandeling met de hond te maken. Deze informatie heeft alleen nut als die tijdig beschikbaar is.
Toch verschijnt de verwachting vaak pas na 09.30 uur, vaak zelfs nog later. Tegen die tijd is de dag voor veel mensen allang begonnen. Een lezer van SchipholWatch vroeg daarom aan BAS waarom die informatie niet eerder beschikbaar kan zijn. Een volkomen logische vraag. Vluchtschema’s zijn immers bekend. Weersvoorspellingen ook. Waarom moeten bewoners wachten tot ver in de ochtend om te mogen horen wat hen die dag letterlijk boven het hoofd hangt?
Het antwoord van BAS is onthullend eerlijk. BAS erkent dat eerdere publicatie meer waarde heeft voor omwonenden. Het schrijft zelfs dat deze wens allang bekend is en dat er in het verleden aandacht voor is gevraagd. Maar vervolgens volgt de kern van het verhaal: dat heeft “tot op heden” niet geleid tot een wijziging van de huidige planning.

Rotte bestuurscultuur
Met andere woorden: de verantwoordelijke partijen weten dat bewoners beter geïnformeerd willen worden. Ze weten ook dat dit redelijk is. Ze weten dat het helpt om de dagelijkse hinder beter hanteerbaar te maken. En toch gebeurt er niets. Dat ene zinnetje zegt meer over de bestuurscultuur rond Schiphol dan stapels beleidsnota’s en participatieverslagen.
Want let op wat hier feitelijk gebeurt. BAS zegt niet dat het technisch onmogelijk is. Niet dat de systemen het niet aankunnen. Niemand zegt dat de informatie niet eerder beschikbaar kan zijn. Het argument luidt slechts dat de briefing op een vast moment plaatsvindt en dat wijziging daarvan een logistieke afweging is. Een logistieke afweging.
Dat is in bureaucratische taal hetzelfde als “wij weten dat u een punt heeft, maar wij vinden onze eigen agenda belangrijker”.
Arrogantie
Juist daarin schuilt de arrogantie van Schiphol. Zodra de sector iets nodig heeft, blijkt alles mogelijk. Start- en landingsprocedures worden aangepast, het luchtruim wordt opnieuw ingericht, miljardeninvesteringen worden gedaan en wetten worden tot in het oneindige opgerekt. Maar zodra omwonenden vragen om iets eenvoudigs als tijdige informatievoorziening, lopen ze aan tegen een muur van procedures, overleggen en organisatorische onmogelijkheden.
Wat BAS hier onbedoeld blootlegt, is dat omwonenden nog steeds niet als gelijkwaardige belanghebbenden worden gezien, maar als een factor waarmee slechts rekening wordt gehouden zolang dat niet botst met de interne routine van de sector.
De ironie is overduidelijk. Jarenlang is bewoners verteld dat participatie belangrijk is. Dat transparantie centraal staat. Dat de omgeving serieus wordt genomen. Maar als zelfs een eenvoudige verbetering van de informatievoorziening niet kan worden gerealiseerd, wat zegt dat dan over alle andere beloften?
De mailwisseling met onze lezer gaat niet over een website die te laat wordt bijgewerkt, maar over een bestuurscultuur waarin de hinder voor omwonenden wel wordt erkend, maar nooit terzake doet. Over een systeem waarin bewoners wel mogen meepraten, maar niets hoeven te verwachten. Alsof maatschappelijk draagvlak geen punt is voor Schiphol.

Sla dit artikel op in uw favorieten









Willem Verbrugh
Ik verbaas me al lang niet meer over deze bestuurs mentaliteit als het over Schiphol gaat
Ik verbaas en erger me wel over de manier waarop de volksvertegenwoordiging de andere kant op kijkt als de wettelijke bescherming van de bewoners keer op keer buiten werking wordt gesteld.
Politieke corruptie gevoed door de lobby van de luchtvaart Industrie.