De Provincie Limburg heeft opnieuw een poging gedaan om Maastricht Aachen Airport (MAA) te presenteren als een economische pijler van formaat. Echter zonder ook maar enig steekhoudend argument.
In de brief van gedeputeerde Satijn aan Provinciale Staten wordt de luchthaven opgevoerd als motor voor innovatie, onderwijs en regionale ontwikkeling. Maar het is vooral een politiek document dat meer weg heeft van een rechtvaardiging achteraf dan van een objectieve analyse. De provincie lijkt vooral bezig met het afvinken van een toezegging, niet met het leveren van inhoud.
De brief opent met de stelling dat MAA bijdraagt aan de Limburgse en nationale economie. Dat klinkt indrukwekkend, maar de provincie laat na om ook maar één concreet cijfer te noemen. Geen werkgelegenheidsdata, geen toegevoegde waarde, geen vergelijking met alternatieve ruimtelijke invullingen.
Structureel verlieslatend
Dat is opmerkelijk, want eerdere onderzoeken – waaronder de eigen businesscase – lieten zien dat de luchthaven structureel verlieslatend is en alleen kan blijven bestaan dankzij forse publieke subsidies. De economische spin-off blijkt bovendien beperkt en grotendeels te bestaan uit activiteiten die ook elders kunnen plaatsvinden. Toch kiest de provincie ervoor om deze feiten volledig te negeren.
Zo houdt de bewering geen stand dat logistieke bedrijven en onderhoudsbedrijven afhankelijk zouden zijn van MAA. De vrachtfunctie van MAA is marginaal vergeleken met nabijgelegen luchthavens als Luik en Keulen, die wél een internationale rol spelen.
De meeste logistieke bedrijven in Zuid-Limburg hebben geen luchtvracht nodig en onderhoudsbedrijven functioneren net zo goed op andere locaties. Bedrijven hebben in het verleden zelfs expliciet aangegeven dat de nabijheid van een luchthaven hooguit handig is, maar zeker geen voorwaarde. De provincie verandert deze nuance in een absolute noodzaak, zonder enige onderbouwing.
Elektrisch vliegen
De brief schuift vervolgens de ontwikkeling van elektrisch vliegen en verduurzaming naar voren als toekomstperspectief. Het is een vertrouwd patroon: een vervuilende activiteit wordt verpakt in futuristische beloftes die nog decennia verwijderd zijn van realiteit.
Elektrisch vliegen op enige schaal is vóór 2050 niet haalbaar, en MAA heeft geen concrete plannen of investeringen die deze transitie versnellen. De luchthaven blijft ondertussen een bron van CO₂, stikstof, geluidsoverlast en ultrafijnstof. De provincie noemt dat niet, alsof de milieuschade geen onderdeel is van de economische werkelijkheid.
Ook de verwijzing naar innovatieve bedrijven rond de luchthaven is misleidend. Bedrijven als MAAS en Samco bestaan al jaren en zijn niet ontstaan dankzij de luchthaven. Ze zouden zonder vliegverkeer kunnen blijven functioneren.
Drones
De drone-initiatieven die worden genoemd, hebben niets te maken met vrachtvliegtuigen, nachtvluchten of kerosineverbranding. Ze zouden net zo goed kunnen plaatsvinden op een industrieterrein of defensielocatie. Toch presenteert de provincie deze activiteiten alsof ze rechtstreeks voortkomen uit de aanwezigheid van MAA.
Het onderwijs wordt door Satijn ingezet als legitimatie. Vista College zou MAA zien als proeftuin voor duurzame luchtvaart en drones. Maar ook hier ontbreekt elke concrete onderbouwing. Drone-onderwijs kan overal plaatsvinden; een vliegveld is niet nodig.
De samenwerking met Defensie en bedrijven is niet afhankelijk van een open luchthaven. De opleidingsinfrastructuur die wordt genoemd, lijkt vooral een papieren constructie. Het onderwijs wordt zo gebruikt als rookgordijn om een verlieslatende luchthaven te rechtvaardigen.
Wat er niet staat
Wat vooral opvalt, is wat níet in de brief staat. Geen woord over de geluidsoverlast voor tienduizenden inwoners. Geen aandacht voor de gezondheidsrisico’s van ultrafijnstof. Geen reflectie op de stikstofdepositie op kwetsbare natuur. Geen inzicht in de enorme publieke subsidies die nodig blijven. Geen enkele afweging van alternatieven voor de ruimte die de luchthaven inneemt. De maatschappelijke kosten worden zorgvuldig buiten beeld gehouden, alsof ze niet bestaan.
Aan het einde van de brief concludeert gedeputeerde Satijn dat MAA bijdraagt aan zes doelstellingen uit het beleidskader economie. Maar de tekst toont vooral een verzameling losse voorbeelden, zonder cijfers, zonder onafhankelijke analyses, zonder kritische reflectie. De toezegging is administratief afgevinkt, maar inhoudelijk blijft de provincie ver verwijderd van een serieuze onderbouwing van de meerwaarde van MAA.
Voor de Limburgers die dagelijks hinder ervaren en voor de belastingbetaler die de verliezen blijft ophoesten, biedt deze brief geen enkel antwoord. Het is een politiek document dat vooral probeert te bevestigen wat al besloten was: de luchthaven moet koste wat kost open blijven, ongeacht de feiten.
Sla dit artikel op in uw favorieten
Rich
De domheid van onze bestuurders gaat iedere fantasiewereld te boven als of de hele Nederlandse luchtvaart uit vvd bestaat
Die landelijke zelf verrijking is ongelofelijk
Inwerkpropaganda
Het inwerkprogramma van I&W is hier weer in de volle breedte toegepast.
Zie mijn reactie bij het vorige SW artikel (“Inwerkprogramma”)
Peter Goltstein
Ook de jaarrekening van MAA door PWC schetst een heel rooskleurig toekomstbeeld, hoewel er een verlies van 10 miljoen is gemaakt op een totale omzet van 17 miljoen!?
Daar is formeel tegen geprotesteerd door een actiegroep bij de accountskamer. Zie artikel in Accountancyvanmorgen.
rrustema
Ik vind het altijd fascinerend hoe bewindslieden (vaak VVD) heel vrolijk iets kunnen beweren dat optimistisch en opgeruimd klinkt zonder onderbouwing. Ze geloven er zelf ècht in! Tegen de klippen op. Letterlijk, in de zin van ‘geloven’, met volle devotie: het niet weten maar geloven.
Er zijn toch van die beproefde therapiën om iemand uit een sekte te bevrijden? Want het doet wat met je zelfbeeld, je identiteit, om toe te geven dat je jezelf jaren hebt voorgelogen.
Maar dwang mag niet, lees ik op Wikipedia. Want je hebt een absolute vrijheid om van alles te geloven in dit land. Misschien familie en vrienden een ‘interventie’ laten doen…
Winny Lieverst
Misschien smaken de bitterballen wel erg lekker op de partijbijeenkomsten en zijn ze gevuld met een inhoud die hallicuneerde gedachten opwekken. Bij de ingang van hun clubhuis staat een bord met grote letters: denk om de economische groei ook al gaat dit ten koste van de volksgezondheid. Het gepeupel zal ons een worst zijn. De luchtvaart krijgt altijd voorrang.
U mag gerust liegen als dit beter uitkomt.
Het gezegde “meten is weten” behoort niet tot ons gedachtegoed. Wij berekenen alles met verre van duidelijke formules.
Kortom maak er een rommeltje van om het volk te misleiden, daarna krijgt u een topbaan.
rrustema
Voor de VVD’er is gezondheid je indivdiuele, persoonlijke verantwoordelijkheid. Je hebt geluk of pech, de overheid heeft er niets mee te maken.
Maar voor de economische groei geldt dat niet! Het BBP is heilig en heeft wat de VVD betreft een direct causaal verband met het geluk in het land.
Daarvoor zijn grote bedrijven verantwoordelijk, niet de kleine. Zoveel mogelijk grote bedrijven. Maakt niet uit aan wie de winst uitgekeerd wordt, maakt niet of ze belasting betalen. Als ze maar voor veel omzet zorgen. Kleine bedrijven tellen niet echt mee, dat zijn bedrijven die nog niet groot zijn. Maar dat is hun eigen schuld, eigenlijk losers.
En dat is dan de wereld volgens VVD’ers waarvan de meeste gekozen politici geen carrière als ondernemer hebben of hadden maar vooral binnen de VVD zijn opgeklommen door op het juiste moment op de juiste plaats te zijn. Dankzij een goed netwerk.
Philip
Ja? En nu?
Wie van de gedeputeerden leest dit en gaat dit rectificeren?
Arie den Draak
Dank voor de haarscherpe analyse. Ik verwacht dat de gekozen verpakking die de gedeputeerde gebruikt ook om de nutteloosheid van MAA te verdoezelen een standaard motivatie is die we ook bij Groningen, Lelystad en Rotterdam tegenkomen. Geen van deze vliegvelden zijn rendabel of CO2 neutraal.