Terwijl het kabinet beweert de gezondheid van omwonenden beter te willen beschermen, blijkt uit de nieuwste Verzamelbrief luchtvaart dat juist wordt gekozen voor een versoepeling van de bouwbeperkingen rond Schiphol.
De contouren waar woningbouw nu nog beperkt wordt, worden kleiner. Daardoor ontstaat ruimte voor meer huizen. Maar die woningen komen wel terecht in gebieden waar volgens de overheid zelf nog altijd bijna een derde van de bewoners ernstig gehinderd raakt door vliegherrie.
In de brief kondigt minister Vincent Karremans (VVD) een actualisatie aan van het Luchthavenindelingbesluit Schiphol (LIB). Dat besluit bepaalt waar rond Schiphol wel en niet gebouwd mag worden vanwege geluidsoverlast en veiligheidsrisico’s. De huidige contouren stammen grotendeels uit 2002. Volgens het ministerie zijn vliegtuigen sindsdien stiller geworden en zijn ook de risico’s afgenomen. Daarom zouden de beperkingsgebieden kunnen worden verkleind.
Dat klinkt redelijk, totdat duidelijk wordt welke politieke keuze daarachter schuilgaat. Het meest gevoelige onderdeel is het zogenoemde LIB4-gebied. Dat is het gebied waar nieuwe woningen in principe niet zijn toegestaan vanwege de enorme geluidsoverlast.
Beperkingengebied fors kleiner
De huidige grens is gebaseerd op een geluidcontour van 58 Lden. Het kabinet wil die vervangen door een contour van 56 Lden. Op papier lijkt dat een aanscherping. Maar tegelijkertijd zijn de berekeningen gebaseerd op een nieuwe situatie en op actuelere invoergegevens, waardoor de contour zelf aanzienlijk kleiner wordt. Het resultaat is volgens het ministerie dat het LIB4-gebied per saldo kleiner wordt en dat er ruimte ontstaat voor nieuwe woningbouw.
Hoeveel kleiner die contour precies wordt, vermeldt de brief opmerkelijk genoeg niet. De Kamer krijgt geen kaart, geen oppervlaktemeting en geen aantal hectares dat vrijkomt voor bebouwing. Wel staat zwart op wit dat gemeenten hierdoor op verschillende locaties nieuwe woningen kunnen toevoegen.
Daarmee ontstaat een opvallende tegenstelling. Enerzijds erkent het ministerie dat de gekozen grens van 56 Lden overeenkomt met een situatie waarin ongeveer 30 procent van de bewoners ernstig gehinderd raakt door vliegtuiggeluid. Anderzijds wordt diezelfde contour gebruikt om extra woningbouw mogelijk te maken. De overheid weet dus vooraf dat nieuwe bewoners zullen worden blootgesteld aan een geluidsniveau waarbij drie op de tien mensen ernstige hinder ondervinden.
Gezondheid weer niet van belang
Nog opmerkelijker is dat het kabinet zelf aangeeft dat een strengere norm beter zou aansluiten bij het gezondheidsbeleid. Bij weg- en spoorverkeer wordt immers gewerkt met een niveau dat overeenkomt met ongeveer 25 procent ernstig gehinderden. Voor luchtvaart zou dat neerkomen op een contour van ongeveer 54 Lden. Juist die grens kiest het kabinet niet.
In plaats daarvan wordt gesproken over een tussenstap. De echte aansluiting op gezondheidskundige inzichten wordt doorgeschoven naar een toekomstig geluidstelsel onder de Omgevingswet. Wanneer dat precies komt, blijft onduidelijk. Voorlopig krijgt woningbouw voorrang boven een beschermingsniveau dat dichter bij de belangrijke aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) ligt.
De redenering van het kabinet is daarbij veelzeggend. In de brief staat dat bij de uiteindelijke afweging niet alleen gezondheid wordt betrokken, maar ook woningbouwbelangen en de economische belangen van de luchtvaartsector. Met andere woorden: de keuze voor 56 Lden is een puur politieke beslissing.
Bouwmogelijkheden
Als de overheid zelf erkent dat 54 Lden beter aansluit bij de bescherming van omwonenden, waarom wordt die grens dan niet nu al ingevoerd? Het officiële antwoord lijkt te zijn dat dit de bouwmogelijkheden rond Schiphol verder zou beperken. Voor een kabinet dat worstelt met de woningnood is dat kennelijk een brug te ver.
Voor omwonenden betekent dit echter dat de lessen van twintig jaar Schiphol-overlast opnieuw worden genegeerd. Decennialang zijn complete woonwijken gebouwd onder aanvliegroutes die later veel meer geluid bleken te produceren dan bewoners was voorgespiegeld. Nu wordt een nieuwe generatie bewoners uitgenodigd om zich te vestigen in gebieden waarvan de overheid vooraf weet dat er sprake is van substantiële geluidhinder.
Op papier wordt het gebied met bouwbeperkingen kleiner. In de praktijk betekent dat vooral dat meer mensen terechtkomen in de pokkenherrie van Schiphol. En waar de overheid dat vroeger misschien nog kon verklaren met gebrekkige kennis over gezondheidseffecten, gaat die vlieger vandaag de dag niet meer op. Het kabinet citeert immers zelf de WHO-relaties waaruit blijkt hoeveel mensen ernstig gehinderd raken. De kennis is er. De keuze om daarmee iets te doen ook. Maar helaas.
Sla dit artikel op in uw favorieten
Geef een reactie