Het provinciebestuur van Limburg begint zichtbaar nerveus te worden over Maastricht Aachen Airport. Gedeputeerde Satijn erkende onlangs in de Statencommissie openlijk dat er nadrukkelijk zorgen bestaan over de ontwikkeling van de noodlijdende luchthaven.
Toch weigert het college vooralsnog afstand te nemen van het businessplan waarop Provinciale Staten in 2022 hun vertrouwen baseerden.
Dat levert een merkwaardige situatie op. De aandeelhouder maakt zich zorgen, verlangt verbetermaatregelen van de luchthavendirectie en wacht nog steeds op een nieuwe meerjarenprognose, maar houdt tegelijkertijd vast aan dezelfde koers die de problemen heeft veroorzaakt.
De discussie in de Limburgse Staten maakte vooral duidelijk hoe groot de kloof inmiddels is tussen de politieke beloftes van 2022 en de huidige werkelijkheid.
Opvallend was dat vrijwel niemand nog probeerde te ontkennen dat de luchthaven in zwaar weer verkeert. PvdA, GroenLinks, D66 en Partij voor de Dieren wezen op tegenvallende passagiersaantallen, achterblijvende vrachtvolumes, oplopende verliezen, vertraging van de plannen voor elektrisch vliegen en het uitblijven van cruciale financiële prognoses.
Voorstanders ook ongerust
Maar ook traditionele verdedigers van de luchthaven konden niet anders dan erkennen dat de situatie zorgelijk is. CDA-woordvoerder Hanegraaff verklaarde zelfs letterlijk dat het absoluut niet goed gaat met MAA. Toch zag hij daarin geen reden om de bestaande strategie ter discussie te stellen. Volgens hem moet de provincie juist geduld betrachten en blijven geloven in de economische betekenis van de regionale luchthaven.
Ook JA21-fractielid Roso liet weinig ruimte voor optimisme. “Ik denk dat iedereen die de cijfers ziet zich zorgen zal moeten maken”, aldus het Statenlid.
Daarmee ontstond een opmerkelijk beeld. Over de diagnose bestaat nauwelijks nog verschil van mening. Vrijwel iedereen ziet dat de luchthaven achterblijft bij de verwachtingen. De verdeeldheid zit uitsluitend nog in de vraag wat de consequenties daarvan moeten zijn.
De meest betekenisvolle uitspraak kwam van gedeputeerde Satijn zelf. Op vragen van de PvdA antwoordde hij zonder omwegen dat het provinciebestuur zich daadwerkelijk zorgen maakt over de gang van zaken rond MAA. Volgens hem is de provincie een actieve aandeelhouder die voortdurend gesprekken voert met luchthaven, raad van commissarissen en medeaandeelhouder Schiphol.
Geheime verbetermaatregelen
Daar bleef het niet bij. Satijn verklaarde ook dat de provincie de luchthaven heeft opgedragen met verbetermaatregelen te komen. Volgens hem blijft het niet bij gesprekken en wordt daadwerkelijk aangedrongen op ingrijpen. Welke maatregelen dat precies zijn, wilde hij in het openbaar niet zeggen. Daarvoor verwees hij herhaaldelijk naar vertrouwelijke documenten.
En juist daarin schuilt de politieke pijn. Wanneer een aandeelhouder zó bezorgd is dat hij verbetermaatregelen eist, ligt de vraag voor de hand of het oorspronkelijke businessplan nog wel houdbaar is. Die vraag wilde de gedeputeerde echter niet beantwoorden.
Een terugkerend thema tijdens het debat was de afwezigheid van actuele financiële informatie. Diverse fracties vroegen wanneer eindelijk de nieuwe meerjarenprognose beschikbaar komt. Die prognose moet duidelijk maken of de luchthaven nog steeds denkt de doelstellingen uit het businessplan te kunnen halen. Het antwoord van het college was veelzeggend: de prognose is nog steeds niet ontvangen. Zodra die beschikbaar is, zal deze met Provinciale Staten worden gedeeld. Wanneer dat gebeurt, kon Satijn niet zeggen.
Nog steeds geen jaarcijfers
Ook over de jaarcijfers bestaat onzekerheid. De luchthaven heeft volgens de gedeputeerde weer meer tijd gevraagd voor het opstellen van de jaarrekening. Wanneer die cijfers precies beschikbaar komen, wist hij evenmin. Ook dat zou later moeten worden nagevraagd.
Met andere woorden: de provincie verdedigt nog steeds een businessplan waarvan de actuele financiële onderbouwing niet beschikbaar is.
Misschien nog interessanter dan de cijfers zelf was de discussie over geheimhouding. BBB stelde dat de informatievoorziening aan Provinciale Staten onvoldoende op orde is. De partij wees erop dat een voortgangsrapportage met peildatum 1 januari 2026 pas in september werd besproken. Volgens BBB dreigt de grootprojectstatus daarmee te verworden tot een achteruitkijkspiegel.
Stukken bewust niet gelezen
PvdA en BBB maakten bovendien bekend dat zij vooraf bewust geen inzage hadden genomen in vertrouwelijke stukken. Niet omdat zij niet geïnformeerd wilden worden, maar omdat zij vrijuit wilden kunnen debatteren zonder voortdurend gebonden te zijn aan geheimhouding.
De kritiek werd krachtig verwoord door inspreker Sprangers van Stichting Natuurlijk Geuldal. Volgens hem wordt steeds meer informatie achter gesloten deuren gedeeld, waardoor Statenleden die informatie niet meer kunnen gebruiken in openbare discussies.
Opvallend genoeg versterkte de gedeputeerde dat beeld onbedoeld zelf. Bij cruciale vragen over verbetermaatregelen, risico’s en mogelijke bijsturing verwees hij keer op keer naar vertrouwelijke stukken die niet openbaar besproken mogen worden.
Publiek in het ongewis
Hoe slechter de prestaties van de luchthaven worden, des te meer lijkt het debat te verschuiven naar documenten die het publiek niet mag zien.
Een andere opmerkelijke passage ging over de rol van Schiphol. Volgens Satijn blijft de Amsterdamse luchthaven geloven in de toekomst van MAA. Schiphol levert volgens hem kennis, ervaring en marktinformatie en ondersteunt de gezamenlijke strategie voor luchtvracht. Tegelijkertijd erkende hij dat Schiphol luchtvaartmaatschappijen niet kan verplichten om vanaf Maastricht te gaan vliegen.
Daarmee blijft de belangrijkste vraag onbeantwoord: als Schiphol werkelijk zoveel vertrouwen heeft in MAA, waarom vertaalt dat vertrouwen zich dan niet in substantieel meer activiteit op de luchthaven?
Het debat leverde uiteindelijk één harde conclusie op. De provincie erkent dat het slecht gaat met MAA. De provincie erkent dat verbetermaatregelen nodig zijn. De provincie wacht op nieuwe prognoses. De provincie maakt zich zorgen. De provincie beschikt niet over actuele openbare cijfers waaruit blijkt dat de oorspronkelijke doelen haalbaar zijn.
En toch blijft dezelfde provincie vasthouden aan het businessplan uit 2022. Wat resteert is bestuurlijk geloof, vergelijkbaar met dat in de kerk. Niet gebaseerd op resultaten, op nieuwe prognoses of op aantoonbaar herstel, maar op de verwachting dat het ooit alsnog goed komt.
Sla dit artikel op in uw favorieten
Geef een reactie